Σάββατο, 25 Δεκεμβρίου 2010

Η αξιοποίηση του αρχείου Θ.Δ. Δερβενιώτη

Η αξιοποίηση του αρχείου Θ.Δ. Δερβενιώτη ξεκινά λοιπόν με την προσεχή έκδοση λευκώματος συνοδευόμενο από μουσικό ψηφιακό δίσκο για την ζωή και το έργο του σημαντικού μουσικοσυνθέτη.


Επίσης στις 17/12/2010 κυκλοφόρησε στο ένθετο διαδρομές της εφημερίδας Θεσσαλίας στο Βόλο μια προδημοσίευση αυτής της δουλειάς που θα συνεχιστεί έχοντας ως τελικό στόχο το σύνολο των τεκμηρίων του αρχείου να αποτελέσουν τμήμα ενός πολυθεματικού μουσείου προσωπικοτήτων του Δήμου Ζαγοράς που πρέπει άμεσα να δημιουργηθεί.

Στα πλαίσια της ψηφιοποίησης του αρχείου Θ. Δ. Δερβενιώτης δημιουργήθηκε επίσης το παρόν ιστολόγιο (web blog) με στόχο την ευαισθητοποίηση πολιτών και φορέων για την προσθήκη ή παραχώρηση υλικού που αφορά το αρχείο αλλά και γεγονότα που συνδέονται με την περίοδο αυτή (http://derbeniotis.blogspot.com).

Δευτέρα, 20 Δεκεμβρίου 2010

ΑΝΟΙΞΕ ΜΑΝΑ ΑΝΟΙΞΕ(2 ΕΚΤΕΛΕΣΕΙΣ) ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ

Μουσική - στίχοι Θ.Δερβενιωτη-Κ.Βιρβου
1η Εκτέλεση με Εισαγωγή μπουζούκι Γ.Τσιμπιδης
Ηχογράφηση το 1958

Σήκω μανούλα μου γλυκειά
και τρέξε να μ' ανοίξεις,
το ξεγραμμένο σου παιδί
στην αγκαλιά να σφίξεις.

Άνοιξε μάνα, άνοιξε
δεν σου χτυπάει ξένος
χτυπάει ο γιος σου μάνα μου
ο παραστρατημένος.

Σε πίκρανα, σε πλήγωσα
και γέρασες για μένα,
μα τώρα όμως όλα αυτά
ας είναι ξεχασμένα.

Άνοιξε μάνα, άνοιξε
δεν σου χτυπάει ξένος
χτυπάει ο γιος σου μάνα μου
ο παραστρατημένος.

Μια πόρτα ανοίγει διπλανή
και μου φωνάζει ένας :
Σ' αυτό το σπίτι μη χτυπάς
γιατί δε ζει κανένας!!

ΤΟ ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΟ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ

Μουσική:Δερβενιώτης Θεόδωρος
Στίχοι:Βίρβος Κώστας

Πικρό σαν δηλητήριο
είναι το διαβατήριο
που πήρα για τα ξένα
μα τι να κάνω ο φτωχός
μπροστά μου βρίσκεται γκρεμός
και πίσω μαύρο ρεύμα

Πικρό σαν δηλητήριο
είναι το διαβατήριο
μα όταν ζεις χωρίς ελπίδα
όπου γης είναι πατρίδα

Απ' τούς καημούς που πέρασα
μια μέρα δεν εγέλασα
τα μάτια μου όλο κλαίνε
και πήρα την απόφαση
να φύγω για την κόλαση
που ξενιτιά την λένε

Πικρό σαν δηλητήριο
είναι το διαβατήριο
μα όταν ζεις χωρίς ελπίδα
όπου γης είναι πατρίδα

Μάνα και αγάπη μου καλή
πάτε ανάψτε ένα κερί
στης παναγιάς την χάρη
στην ξενιτιά να μην χαθώ
μα γρήγορα να ξανά 'ρθώ
στην αγκαλιά σας πάλι

Μανώλης Μητσιάς - Σου 'χω έτοιμη συγγνώμη

Μουσική Θεόδωρος Δερβενιώτης Στίχοι Κώστας Βίρβος Από το άλμπουμ "Εξ αδιαιρέτου" Δημιουργός video clip: Μαργαρίτα Πάσχου

Πάρε τα χνάρια μου, Ε. Βιτάλη

Πάρε τα χνάρια μου
Μουσική: Θ. Δερβενιώτης
Στίχοι: Κ.Βίρβος
Ερμηνεία: Ε. Βιτάλη
Πρώτη εκτέλεση: Στ. Καζαντζίδης

Πάρε τα χνάρια μου

Πάρε τα χνάρια μου
Μουσική: Θ. Δερβενιώτης
Στίχοι: Κ.Βίρβος
Ερμηνεία: Χ. Αλεξίου
Πρώτη εκτέλεση: Στ. Καζαντζίδης
Άλμπουμ: Ψίθυροι, Mercury/ Universal, 2000

ΜΙΣΟΣ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ - ΤΟΛΗΣ ΒΟΣΚΟΠΟΥΛΟΣ

1970 ΔΙΣΚΟΣ " ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΟΥ ΑΛΗΤΕΣ ΠΟΥΛΙΑ"
ΣΤΙΧΟΙ ΚΩΣΤΑΣ ΒΙΡΒΟΣ
ΜΟΥΣΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΕΡΒΕΝΙΩΤΗΣ

ΠΟΙΟΣ ΕΙΔΕ ΓΛΑΡΟ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ - ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ

Στίχοι - μουσική:Κ.Βιρβου-Θ.Δεβενιωτη
Minos 8-Σεπτεμβρίου 1972

Είναι βαριά και ασήκωτα
τα πάθη τα δικά μου
κι αν γέλασα καμιά φορά
θα ταν στα όνειρα μου

Και σε ένα όνειρα απο αυτά, αχ να μην ξύπναγα μετά
το πεντάρφανο κορμί μου, πως κρατιέται απορώ
αφού μέσα η ψυχή μου, πέθανε απο καιρό

Ποιός είδε γλάρο στα βουνά
αητό φυλακισμένο
ποιός είδε και στα χείλη μου
το γέλιο ανθισμένο

Ποιός είδε γλάρο στα βουνά, κι ανθρωπο να με συμπονά
το πενταρφανο κορμί μου, πως κρατιεται απορώ
αφου μέσα η ψυχή μου, πέθανε απο καιρό

ΕΙΜΑΙ ΕΝΑ ΤΙΠΟΤΑ

Moυσική:Θ.Δερβενιώτης ,
Στίχοι:Κώστας Βίρβος Β'φωνή (στο δίσκο) : Βάσω Καρανικόλα (1968 PARLOPHONE)
Από την ταινία ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ

ΤΑ ΔΥΟ ΦΕΓΓΑΡΙΑ

ΑΠΟ 45ΑΡΙ ΤΟΥ 1971.
ΜΟΥΣΙΚΗ ΘΟΔΩΡΟΣ ΔΕΡΒΕΝΙΩΤΗΣ,
ΣΤΙΧΟΙ ΚΩΣΤΑΣ ΒΙΡΒΟΣ.
ΣΤΗ ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ ΗΤΑΝ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ " ΤΟΥ ΚΑΣΤΡΟΥ ΤΟ ΡΟΛΟΙ " ΤΩΝ ΙΔΙΩΝ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΩΝ.

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟ ΣΤΕΡΝΟ ΜΟΥ - ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ

Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Μουσική:Θεόδωρος Δερβενιώτης
Ηχογράφηση 1966

Μη με ξυπνήστε το πρωί
γιατί θα έχω φύγει
με δίχως την βαλίτσα μου
για το στερνό ταξίδι

Το ταξίδι το στερνό μου
θα το κάνω την αυγή
και θα αφήσω τον καημό μου
για κληρονομιά στην γη
γειά σου πόνε γειά σου ψεμα
τέρμα στα φαρμάκι τέρμα

Μη νε ξυπνήστε το πρωί
να πάω στην δουλειά μου
θα έχει σταματήσει πια
η έρημη καρδιά μου

Το ταξίδι το στερνό μου
θα το κάνω την αυγή
και θα αφήσω τον καημό μου
για κληρονομιά στην γη
γειά σου πόνε γειά σου ψεμα
τέρμα στα φαρμάκι τέρμα

ΜΠΟΡΕΙ

Μπορεί (1968)

Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Μουσική: Θόδωρος Δερβενιώτης
Πρώτη εκτέλεση: Μπάμπης Τσετίνης

Μπορεί μια ξένη αγκαλιά να ερωτεύτηκες,
μπορεί να πήρες τη ζωή και τη χαρά μου,
μα δεν μπορεί, όσο αχάριστα κι αν φέρθηκες,
να μ' εμποδίσεις να σε βλέπω στα όνειρά μου.

Μπορεί να μ' άφησες, μπορεί,
μπορεί να πόνεσα, μπορεί,
μα δεν μπορεί κάποια ελπίδα να μου σβήσεις
πως κάποτε, αγάπη μου, σ' εμένα θα γυρίσεις.

Μπορεί να λες ότι κοντά μου πια βαρέθηκες,
μπορεί να καις σε μια φωτιά τα περασμένα,
μα δεν μπορεί, όσο αχάριστα κι αν φέρθηκες,
να μ' εμποδίσεις ν' αγαπώ μόνο εσένα.

Μπορεί να μ' άφησες, μπορεί,
μπορεί να πόνεσα, μπορεί,
μα δεν μπορεί κάποια ελπίδα να μου σβήσεις
πως κάποτε, αγάπη μου, σ' εμένα θα γυρίσεις.

ΑΝΑΣΤΕΝΑΖΕΙ Ο ΜΠΑΓΛΑΜΑΣ

Κ. ΒΙΡΒΟΥ - Θ. ΔΕΡΒΕΝΙΩΤΗ
ΑΝΑΣΤΕΝΑΖΕΙ Ο ΜΠΑΓΛΑΜΑΣ
Εκτ: ΜΑΝΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ - Β. ΚΑΡΑΝΙΚΟΛΑ
Συνοδ. λα'ι'κής ορχήστρας
Δ/σις Θ. Δερβενιώτης
Δίσκος 45 στροφών GDSP 3263 (1968)

ΗΣΟΥΝ Ο ΦΙΝΟΣ ΜΑΓΚΑΣ

ΗΣΟΥΝ Ο ΦΙΝΟΣ ΜΑΓΚΑΣ
Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Συνθέτης: Θεόδωρος Δερβενιώτης
Ερμηνεία: Γρηγόρης Μπισθικώτσης, Ν.Παπανικολάου

ΕΔΩ ΠΑΠΑΣ ΕΚΕΙ ΠΑΠΑΣ

ΕΔΩ ΠΑΠΑΣ ΕΚΕΙ ΠΑΠΑΣ

Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Συνθέτης: Θεόδωρος Δερβενιώτης
Ερμηνεία: Γρηγόρης Μπισθικώτσης, Ν.Παπανικολάου

Σκίτσο - Έργο του Σπύρου Δερβενιώτη (γιός του Θ.Δερβενιώτη)

Το παρακάτω έργο είναι σκίτσο του Σπύρου Δερβενιώτη (γιός του Θ.Δερβενιώτη)

Σάββατο, 11 Δεκεμβρίου 2010

Πορτρέτο Θ.Δερβενιώτη

ΠΑΡΕ ΤΑ ΧΝΑΡΙΑ - ΝΤΑΛΑΡΑΣ Γ. - ΤΣΑΛΙΓΟΠΟΥΛΟΥ Ε.

ΠΑΡΕ ΤΑ ΧΝΑΡΙΑ - ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ (3)

ΠΑΡΕ ΤΑ ΧΝΑΡΙΑ ΜΟΥ - ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ Live (2)

Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Μουσική: Θόδωρος Δερβενιώτης
Πρώτη εκτέλεση: Καζαντζίδης

Πάρε τα χνάρια π' άφησαν τα μαύρα δάκρυά μου
κι έλα απόψε να με βρεις εκεί στην ερημιά μου

Βήμα - βήμα, δάκρυ - δάκρυ, θα με βρεις σε κάποιαν άκρη
να κλαίω για σέν' αγάπη μου, που χρόνια ζεις μακριά μου

Αντιλαλούν οι ρεματιές όταν αναστενάζω
και απ' την καρδιά μου βγαίνουν φωτιές για σένα όταν σπαράζω.
Πάρε τα 'χνάρια να με βρεις και σώσε με αφού μπορείς

Δακρύζουν μάτια και καρδιές όταν αναστενάζω
κι' από τα στήθια βγαίνουν φωτιές για σένα όταν σπαράζω.
Πάρε τα χνάρια να με βρεις και σώσε με αφού μπορείς.

ΠΑΡΕ ΤΑ ΧΝΑΡΙΑ ΜΟΥ - ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ (1)

ΠΑΡΕ ΤΑ ΧΝΑΡΙΑ ΜΟΥ - ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ
Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Μουσική: Θόδωρος Δερβενιώτης

Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ

Θ. ΔΕΡΒΕΝΙΩΤΗ, Κ.ΒΙΡΒΟΣ
Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ
Εκτ: ΜΑΝΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ
Μπουζούκι: Γιάννης Παλαιολόγου
GENERAL GRAMOPHONE (1979)

ΕΝΑ ΠΙΑΤΟ ΑΔΕΙΟ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ

Μουσική: Θεόδωρος Δεβενιώτης
Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Ερμηνεία: Μαρινέλλα



ΔΩΣΕ ΜΟΥ ΤΗ ΦΛΟΓΑ ΣΟΥ

Μουσική: Θεόδωρος Δεβενιώτης
Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Ερμηνεία: Μαρινέλλα


ΠΑΡΕ ΤΑ ΧΝΑΡΙΑ (live 2006)

Μουσική: Θεόδωρος Δεβενιώτης
Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Ερμηνεία: Πέτρος Γαϊτάνος




ΤΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ

Μουσική: Θεόδωρος Δερβενιώτης
Στίχοι: Κώστας Βίρβος


Μουσική: Θεοδωρου Δερβενιωτη
Στίχοι: Κώστα Βίρβου
Ηχογράφηση το 1969

Αφού στη μαύρη σου καρδιά ποντάρισα,
αφού μια αχάριστη πήγα να σώσω,
αφού το είναι μου όλο στο χάρισα,
έπαιξα, έχασα και θα πληρώσω.

Θα πληρώσω με δάκρυ την αγάπη σου,
θα πληρώσω με αίμα που σε πήρα,
στάλα στάλα θα πίνω το φαρμάκι σου
και στον ήλιο εγώ δεν θα 'χω μοίρα.

Και ενώ μου το 'λεγαν όσοι σε ξέρανε,
την καλοσύνη μου να μη στη δώσω,
εγώ ενόμιζα πως με ζηλεύανε,
έπαιξα, έχασα και θα πληρώσω.

Θα πληρώσω με δάκρυ την αγάπη σου,
θα πληρώσω με αίμα που σε πήρα,
στάλα στάλα θα πίνω το φαρμάκι σου
και στον ήλιο εγώ δεν θα 'χω μοίρα.



ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΧΩΡΙΣΑΜΕ

Ένα από τα πολύ όμορφα τραγούδια που γέννησε η συνεργασία Στέλιου Καζαντζίδη- Θεόδωρου Δερβενιώτη στην πρώτη εκτέλεση του 1957



ΨΥΛΛΟΙ ΣΤΑ ΑΥΤΙΑ ΜΟΥ

Τόλης Βοσκόπουλος


ΕΜΕΙΣ ΜΑΖΙ ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ

Στέλιος Καζαντζίδης - Μαρινέλλα


Ο ΠΟΝΟΣ ΜΕ ΠΛΗΜΜΥΡΙΣΕ

Μία απο τις ωραιότερες συνθέσεις του Θεοδωρου Δερβενιωτη σε στιχους του Γιωργου Μητσάκη. Ερμηνέυει η Πόλυ Πάνου



Βιογραφικό του Θεόδωρου Δερβενιώτη

Του
Αλέξανδρου Καπανιάρη* M.Sc.
Ερευνητής – Υπεύθυνος Ψηφιοποίησης,
Τεκμηρίωσης και Ανάδειξης του Αρχείου Δερβενιώτη

Ο Θεόδωρος Δερβενιώτης γεννήθηκε στην Ζαγορά Πηλίου στις 20 Ιανουαρίου 1922, γιός του Δημήτρη και της Ιφιγένειας Δερβενιώτη. Από μικρό παιδί δείχνει μεγάλη αγάπη για την μουσική κληρονομώντας πιθανόν το μουσικό ταλέντο του παππού του Θεόδωρου Δ. Δερβενιώτη, ο οποίος υπήρξε παραδοσιακός μουσικός παίζοντας λαούτο σε γάμους και πανηγύρια της εποχής.
Οι επιρροές της μουσικής του παππού του, καθώς και οι εξαιρετικές γνώσεις του μέλους της κομπανίας του παππού του Γιάννη Βισβίκη ενισχύουν την μεγάλη αγάπη του μικρού Θεόδωρου Δερβενιώτη και τελικώς τον βοηθούν να μυηθεί πιο εύκολα στην παραδοσιακή μουσική.
Το πρώτο μουσικό όργανο που έπιασε στα χέρια του ο μικρός Θόδωρας ήταν ένα λαούτο φτιαγμένο από κολοκύθα με τρεις συρμάτινες χορδές. Ο ανερχόμενος μουσικός όλη την μέρα σύμφωνα με μαρτυρίες του ίδιου γρατζουνούσε τις συρμάτινες χορδές της κολοκύθας.
Ο Θεόδωρος Δερβενιώτης παράλληλα δείχνει το ίδιο ζήλο για την ευρωπαϊκή αλλά και για τη βυζαντινή μουσική βρισκόμενος από πέντε ετών στο ψαλτήρι εκκλησίας της συνοικίας του χωριού του.
Σε ηλικία 16 ετών κάνει την πρώτη του επίσημη εμφάνιση ως μέλος παραδοσιακής κομπανίας παίζοντας λαούτο σε τοπικό πανηγύρι της Ζαγοράς. Ένα χρόνο αργότερα διορίζεται ψάλτης στην εκκλησία της Αγίας Κυριακής Ζαγοράς.
Κατά την δεκαετία του 1940 ο Θεόδωρος Δερβενιώτης ως νέος με προβληματισμούς και ανησυχίες δεν λείπει από το κάλεσμα του Ε.Α.Μ. στο οποίο γίνεται μέλος από την αρχή της ίδρυσης του. Στην συνέχεια γίνεται μέλος της Ε.Π.Ο.Ν. και λίγους μήνες αργότερα μέλος του Κ.Κ.Ε.
Στα δύσκολα χρόνια της κατοχής και της αντίστασης η δράση του υπήρξε πρωτοπόρα και έντονη. Μετά τα γεγονότα του εμφύλιου οδηγείται στρατεύσιμος σε 3χρόνη εξορία στα Κύθηρα και την Μακρόνησο.
Ο Θεόδωρος Δερβενιώτης παρά το ακλόνητο των θέσεων του κατά την διάρκεια της εξορίας δεν εγκαταλείπει την μουσική δημιουργία και με το μουσικό ταλέντο που διαθέτει, αναγκάζει τους διώκτες του να του αναθέσουν την διεύθυνση της χορωδίας του Β’ τάγματος.
Στα επόμενα σκληρά χρόνια της δεκαετίας του 1950 ο αγώνας της επιβίωσης συνοδευόμενος από την «ρετσινιά» του αριστερού πεισμώνουν και σφυρηλατούν τον Θεόδωρο Δερβενιώτη. Η εποχή που ακολουθεί συνδέεται με την οικοδόμηση του αστικού κράτους, τις διώξεις, τους αποκλεισμούς, τη φτώχεια και την εγκατάλειψη που κυριαρχεί σε κάθε σημείο της Ελλάδος. Σ’ αυτό το σκηνικό ο Θ. Δερβενιώτης αρχίζει να εργάζεται με μοναδικό ζήλο έχοντας ως ισχυρό όπλο την μουσική του μαεστρία και την αγάπη για την μουσική πλάθοντας μεγάλα τραγούδια που μέλλει να οικοδομήσουν τη επονομαζόμενη «Σχολή του Κοινωνικού Λαϊκού Τραγουδιού».
Σ’ αυτή την περίοδο σύμφωνα με μαρτυρίες του ίδιου κάποιος τον συμβούλεψε να αφήσει το λαούτο και να μάθει μπουζούκι. Τον άκουσε κι έτσι βρέθηκε στο καφενείο των καλλιτεχνών του λαϊκού τραγουδιού. Στο «μπαράκι του Μάριου», Σωκράτους και Σατωβριάνδου ήρθε σε επαφή με τους συνθέτες του λαϊκού τραγουδιού, οι οποίοι του ζητούσαν να τους γράφει τα τραγούδια τους σε νότες, για να τα στέλνουν στο Υπουργείο Τύπου. Ο Θεόδωρος Δερβενιώτης με το παρατσούκλι «ο χοντρός» ήταν ο μόνος που ήξερε να γράφει και να διαβάζει σε πεντάγραμμο. Εκτός από την εκμάθηση του μπουζουκιού ο Θεόδωρος Δερβενιώτης γρήγορα έπαιξε επίσης μπαγλαμά, μαντολίνο, μπάντζο και μαντόλα.
Για αρκετό διάστημα ο Θεόδωρος Δερβενιώτης ασχολείται με το γράψιμο των τραγουδιών σε πεντάγραμμο και σιγά-σιγά αρχίζει να διορθώνει και να προσθέτει μουσικές στους ρυθμούς που τους σιγοτραγουδούν μεγάλες μορφές του ελληνικού τραγουδιού. Αυτή του η επαφή με την μουσική, του ανοίγει τον δρόμο με την σύνθεση και έτσι το 1952 ο Χαράλαμπος Βασιλειάδης (επονομαζόμενος και ως «Τσάντας») αφού του παραδίδει το πρώτο τραγούδι που στην συνέχεια θα μελοποιήσει ο Θεόδωρος Δερβενιώτης του ζητά να φιλήσει το χέρι του στιχουργού.
Το πρώτο τραγούδι με τίτλο «ΜΟΝΟ ΨΕΜΑ και ΑΠΙΣΤΙΑ» (1953) του συνθέτη πλέον Θεόδωρου Δερβενιώτη είναι γεγονός, ηχογραφείται με την φωνή του τραγουδιστή Γιάννη Τζιβάνη από την φωνογραφική εταιρεία ΚΟΛΟΥΜΠΙΑ και σημειώνει πωλήσεις που φθάνουν τους 1900 δίσκους. Το δεύτερό του τραγούδι που ηχογραφείται φέρει την μεγάλη φωνή της εποχής, τον Πρόδρομο Τσαουσάκη και ακολουθεί μια μουσική «καταιγίδα» με τραγούδια από τις μεγάλες φωνές της εποχής: Καίτη Γκρεύ, Πόλυ Πάνου, Γιώτα Λύδια, Πάνος Γαβαλάς, Στράτος Διονυσίου, Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Στέλιος Καζαντζίδης, Μαρινέλλα και άλλοι.
Το 1959 εγκαταλείπει οριστικά το πάλκο (στον «Αστέρα» Κοκκινιάς του Παράσχου Κονδύλη, γιατί δεν ανεχόταν να παίρνει ο μεν Καζαντζίδης 1300 δρχ. μεροκάματο, η δε Μαρινέλλα 600 δρχ, κι αυτός ο συνθέτης και μαέστρος των τραγουδιών τους μόνο 300 δρχ. (!).
Το φθινόπωρο του ’60 ο Δερβενιώτης επιχειρεί ένα άλλο παρότολμο εγχείρημα για την εποχή και ανοίγει τη Σχολή λαϊκού και ελαφρού τραγουδιού στα Σεπόλια, στην οδό Κωνσταντινουπόλεως με συνεργάτη τον Γιάννη Βέλλα. Ο Δερβενιώτης ήταν υπεύθυνος για το λαϊκό τραγούδι και ο Βέλλας για το ελαφρό. Παράλληλα σ’αυτή την σχολή ο Δερβενιώτης διδάσκει κιθάρα και μπουζούκι. Στην συνέχεια η σχολή μεταφέρεται Ακομινάτου και Φαφιέρου ενώ με το τέλος της συνεργασίας του Θεόδωρου Δερβενιώτη με τον Γιάννη Βέλλα λόγω διαγωνίας σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας η σχολή του Δερβενιώτη μεταφέρεται στην Βίκτωρος Ουγκώ 27 και αργότερα στην Λ. Αλεξάνδρας κοντα στην καφετέρια Σόνια.
Κατά την δεκαετία του 1960 το έργο του Δερβενιώτη εμπλουτίζεται συνεχώς και γρήγορα καταξιώνεται ως ένας από τους μεγαλύτερους λαϊκούς συνθέτες της εποχής. Στην ίδια δεκαετία η σύνδεση του με τον μεγάλο λαϊκό τραγουδιστή Στέλιο Καζαντζίδη, κύριο εκφραστή των λαϊκών συναισθημάτων της εποχής αφήνει ως παρακαταθήκη 95 μοναδικά λαϊκά τραγούδια που έγραψαν ιστορία. Επίσης είχε την τύχη να συνεργαστεί με τους κορυφαίους στιχουργούς του λαϊκού τραγουδιού όπως η Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου, ο Κώστας Βίρβος, ο Χαράλαμπος Βασιλειάδης, ο Κώστας Μάνεσης και ο Χρήστος Κολοκοτρώνης. Το 1963 συνεργάζεται με την δισκογραφική εταιρεία «COLUMBIA» και μετέπειτα στις εταιρείες «ODEON», «PARLOPHONE» που αργότερα έγινε «ΜΙΝΟΣ».
Στην δεκαετία του 1970 ο Θεόδωρος Δερβενιώτης εξακολουθεί να δημιουργεί μεγάλα τραγούδια και να συνεργάζεται με τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες της εποχής: Λάκης Χαλκιάς, Σπύρος Ζαγοραίος, Βαγγέλης Περπινιάδης, Πέτρος Αναγνωστάκης, Τόλης Βοσκόπουλος, Μάνος Παπαδάκης, Γιώργος Νταλάρας και άλλοι.
Η επιτυχία του Θεόδωρου Δερβενιώτη στο λαϊκό τραγούδι δεν αποτυπώνεται μόνο από τις μεγάλες συνεργασίες αλλά και από τις μεγάλες πωλήσεις στις δουλειές που υπογράφει συνθετικά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο δίσκος που περιείχε τα τραγούδια «Ψύλλοι στ' αυτιά μου μπήκανε» και «Σε ικετεύω» με τον Τόλη Βοσκόπουλο που σημειώνει πωλήσεις που φθάνουν τα 150.000 αντίτυπα, ενώ το τραγούδι «Ένα πιάτο άδειο στο τραπέζι» με τον Στέλιο Καζαντζίδη σημειώνει πωλήσεις που φθάνουν τα 100.000 αντίτυπα.
Η δεκαετία του 1980 βρίσκει τον Θεόδωρο Δερβενιώτη προς το τέλος της μεγάλης του πορείας με επισφράγισμα τη συνεργασία του με τον Μανώλη Μητσιά, στο δίσκο «Εξ Αδιαιρέτου», με τον Πασχάλη Τερζή στο δίσκο «Εθνική Θεσσαλονίκης» και σε άλλους δίσκους με συμμετοχές.
Ο Θ. Δερβενιώτης ανέπτυξε επίσης έντονη συνδικαλιστική δράση στο χώρο του τραγουδιού όπου και διατέλεσε ιδρυτικό μέλος, πρόεδρος της ΕΜΣΕ (Ένωση Μουσικοσυνθετών Ελλάδας) και μέλος Δ.Σ. για είκοσι έτη. Επίσης υπήρξε πρόεδρος σε αρκετά Δ.Σ. του Συλλόγου Ζαγοριανών Αθήνας.
Ολοκληρώνοντας την πορεία του μεγάλου λαϊκού συνθέτη και δάσκαλου Θεόδωρου Δερβενιώτη θα πρέπει να αναφέρουμε τα πιο γνωστά τραγούδια που υπογράφει ο ίδιος τα περισσότερα σε στίχους του Κώστα Βίρβου: «Αναστενάζει ο μπαγλαμάς», «Παράπονα και κλάματα», «Στο ’πα μια, στο ’πα δυό», «Μίσος κι αγάπη», «Η αμαρτωλή», «Όσες βρω καρδιές θα κάψω», «Οι 10 συμβουλές», «Άλλα μου λεν' τα μάτια σου», «Να καεί το πελεκούδι», «Αφήστε με στον πόνο μου», «Βίρα τις άγκυρες», «Δειλινό σε γνώρισα», «Λογαριασμός δικός μου», «Αφού απόφαση το πήρες», «Τί να πω και τί να κάνω», «Γλυκοχαράζει», «Φύγε κι άσε με», «Χαδιάρα μου», «Η Ντόλτσε βίτα ή Γλυκειά ζωή», «Ένα πικρό παράπονο», «Η νέα ντόλτσε βίτα», «Η πεθερά μου», «Κατεδαφίζεται», «Της νύχτας το μινόρε», «Σού 'χω έτοιμη συγγνώμη, γύρισε ξανά», «Θα φύγω πρώτος για να φταίω μόνο εγώ», «Κλαίνε μαζί μου τα βουνά», «Μια γυφτοπούλα αγάπησα», «Ένας μπαγλαμάς μουρμούρης», «Δέκα νύχτες, δέκα βράδια», «Μια μάνα απόψε χαίρεται», «Στου Θωμά το ταβερνάκι», «Το τελευταίο μας φιλί», «Μέσ’ στης αγάπης μας το τζάκι», «Σκοτεινιασμένε ουρανέ», «Εμείς μαζί θα ζήσουμε», «Μοίρες, μοίρες», «Παλαμάκια, παλαμάκια», «Παραπονιάρα μου», «Σαν σήμερα χωρίσαμε», «Σ' αυτόν τον ψεύτη τον ντουνιά», «Σβήσε το φως», «Τα τελευταία τα σκαλιά», «Ίσως», «Της κοινωνίας ναυαγός», «Τσιγγάνε σπάσε το βιολί», «Φίλα με, φίλα με», «Στις φάμπρικες της ξενιτιάς», «Ένα σφάλμα έκανα», «Γόησσα», «Αγαπώ την Άννα», «Χτύπα με, μοίρα, χτύπα με», «Ρεμπέτικο ιστορικό», κ.λ.π.
Τα προσωπικά L.P. του Θεόδωρου Δερβενιώτη είναι: «Τραγούδια της ξενιτιάς» (1965), «Το ρεμπέτικο περιβόλι» (1974), «Αξέχαστες επιτυχίες 1953-75» (1975), «Αντιλαλούν οι γειτονιές» (1976), «Λαϊκοί καημοί» (1977), «Όλα για σένα» (1978), «Ένα συστημένο γράμμα» (1979), «Έτσι σε θέλω, έτσι μ' αρέσεις» (1980), «Τριαντάφυλλο κι αγκάθι» (1981), «Τα λαϊκά του Θοδωρή Δερβενιώτη» (1982), «30 χρόνια Νο 1» (1984), «Τα καινούργια» (1985), «Μια αγάπη όταν ξαναρχίζει» (1986), «Δερβενιώτης:30 χρόνια Νο 2» (1987), «Ξυπνήσαν οι αναμνήσεις» (1993), κ.λ.π. Μετέχει επίσης «κατά το ήμισυ» στους δίσκους: «Αγάπη και φιλότιμο» (1975), «Ρεμπέτικα και θαλασσινά» (1978), «Εξ' αδιαιρέτου» (1984), «Όλα μου τα παράπονα» (1985), «Εθνική Θεσ/νίκης» (1986), «Τα μάγκικα του Βίρβου» (1988).
Ο Θεόδωρος Δερβενιώτης έφυγε στα 82 του χρόνια την Κυριακή 5/12/2004 αφήνοντας πίσω του μια λαμπρή πορεία, που ξεκινά από τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ΄50, μέχρι και τις ημέρες μας. Με τα τραγούδια του στήριξε την καριέρα πολλών μεγάλων ερμηνευτών: Στέλιου Καζαντζίδη, Βαγγέλη Περπινιάδη, Πόλυς Πάνου, Μανώλη Αγγελόπουλου, Πάνου Γαβαλά, Γρηγόρη Μπιθικώτση, Καίτης Γκρέυ, Μπάμπη Τσετίνη, Γιώτα Λύδια, Στράτο Διονυσίου, Σπύρο Ζαγοραίου, Μάνο Παπαδάκη, Πέτρο Αναγνωστάκη, Τόλη Βοσκόπουλου, Μανώλη Μητσιά κ.α., υπογράφοντας αθάνατες επιτυχίες.